W 1795r. Było tu 266 mieszkańców, istniał folwark, szkoła, karczma. Po sekularyzacji, wieś w 1836r. J. Krebes, autor niemieckiego przewodnika po Wrocławiu i okolicach napisał, że wieś ma jeszcze charakter polski.

Spis z 1836r. Wykazał 374 mieszkańców, z tego 270 katolików. Było tu wówczas 59 domów, dwór, folwark, szkoła, gorzelnia, szpital dla ubogich, owczarnia z 1297 owcami, 151 sztuk bydła. Działało 10 rzemieślników i pięciu kupców. Linię kolejową uruchomiono w 1856r.

Osobowice zostały włączone do Wrocławia w 1928r. W czasie II wojny założono tu obóz pracy przymusowej. Obecnie osiedle liczy 2600 mieszkańców wraz z przyległym Rędzinem.

Do ciekawszych zabytków zalicza się eklektyczna kaplica pw. Nawiedzenia NMP na Świętym Wzgórzu, do którego prowadzi ul. Lipska. Kaplica została zbudowana w latach 1822-1824 według projektu Karola Ferdynanda Langhansa z fundacji J.B Korna. Wzgórze to jest grodziskiem sprzed ok. 2500 lat

Ze Świętym Wzgórzem wiąże się kult cudownej figurki Matki Boskiej z Dzieciątkiem, która, jak legęda głosi, pierwotnie znajdowała się na dębie rosnącym na Wzgórzu. Drewniana figurka słynęła z uzdrowień, dlatego kaplica stała się miejscem pielgrzymkowym. Za budowlą wokół placu na Wzgórzu znajduje się kamienna Droga Krzyżowa z 1884r. W pobliżu, przy ul. Rodziny Kornów (była Grzybowa), postawiono kamienną rzeźbę barokową z 1716r, przeniesioną tu w 1746r spod Bramy Mikołajskiej.

Największą atrakcją na Osobowicach i w Rędzinie jest zespół leśno-parkowy, będący miejscem wypoczynku mieszkańców Wroclawia.

RĘDZIN

Najwcześniejsza wzmianka historyczna pochodzi z 1212r. Użyto wówczas nazwy Randino, podobnie w 1220r. Kolejno zapisano:1257r-Ranzin, 1268r-Ranzino, 1287r-Ransyn, 1315r.i 1348r.-Randzin, 1353r.i 1425r.-Ransin, 1353r.-Ransen, 1548r.-Rannsen, od 1630r.-Ransern.

W 1341 r. margabia Karol przekazał Rędzin w ręce prywatne za dostarczanie siana dla 500 koni, w razie wizyty królewskiej we Wrocławiu. Wiadomo, że w 1353r. był we wsi folwark; w 1427r. część, a w 1353r. resztę nabyło miasto Wrocław od klasztoru klarysek.
W 1795r. wieś liczyła 241 mieszkańców, w tym 2 zagrodników wolnych; we wsi był dwór, dwa folwarki, szkoła, karczma, wiatrak i 42 domy (drugi folwark to obecna Lesica). W 1845r. spisano 350 mieszkańców, dwór, szkołę ewangelicką, wiatrak, olejarnie, 3 przekupni, 49 domów. Mieszkańcy hodowali merynosy (owce) i bydło. Wieś została włączona do miasta w 1973r.

Numery archiwalne "Na Oświciu" dostepne w czytelni oraz tutaj...